thstorie3

Startspot.nl

Als startpagina - Bij je favorieten - Eigen startpagina

Dating

» Meer dating!

Aanmelden

Bekijk of de naam nog vrij is en registreer de naam:

.startspot.nl

Overzicht

hoii

hoii, dit is ondertussen al mijn derde FF over TH! omdat het vakantie is en mijn andere FF al ten einde is had ik goesting om een nieuw te schrijven! en hier is het dan:p ik zeg het al op voorhand dat het geen lovestory is. en voor de rest moet je maar lezen hé. de inleiding is direct al het eerste deel. het gaat erover dat de kaulitzen naar Turkije gaan en daar allerlij dingen beleven, dingen die ik ook heb meegemaakt, de meerdendeel toch,,. mijn andere verhalen:

deel 1

“Neeeeeee!!!!!” Ow stop! Ik ga eerst eens uitleggen hoe dit komt. Maar daarvoor begin ik lekker met mezelf: Me= Lotte Kaulitz, LiL’L voor de vrienden (ik ben niet echt groot), jaja, Tom en Bill zijn mijn broers, jammer genoeg, Ik kom totaal niet met ze overeen. Als we elkaar nog maar zien is er ruzie! En die blijft meestal niet bij woorden. Zo zijn we eens alle drie in het ziekenhuis belandt, wel Tom en Bill hadden vroeger een stapelbed moet je weten en we zaten alle drie op het bovenste bed en , jawel hoor, we kregen ruzie. Toen plots duwde Tom mij naar beneden, maar ik had hem meegetrokken aan zijn T-shirt ( handig hoor, zo’n oversize T-shirt), we hadden allebei een hersenschudding. En nu denk je, en Bill? Wel die was daarna flauwgevallen. Maar dat even terzijde. Ik heb zwart lang stijl haar met rode stressen erin. Heb bruine ogen en ben redelijk mager. Hou van rock en Hiphop. Ben 16 en mijn hobby’s zijn … ik heb er eigenlijk geen. Zoals mijn broers ben ik een langslaper. Ik speel gitaar (door dat Tom me gedwongen heeft) en zing ( Bil was jaloers dat ik gitaar speelde en daarom moest ik zingen). Ik ga even een paar minuten terugdraaien want ik denk niet dat jullie echt mee zijn… Ik doe de voordeur toe en doe mijn dagelijkse dingen: smijt mijn boekentas daar, hang mijn jas aan de haak en roep luid “ ik ben thuis!!” en voeg er nog aan toe “ en het is vakantie!” ah twee maanden… normaal zou ik zeggen rust, maar met die twee in huis is dat niet zo makkelijk. “ah eindelijk, Bill, Tom en Lotte, kunnen jullie eens komen naar de keuken?”vraagt mijn ma. Oeioei, dat kan niet goed zijn. Twee mopperende, halfslapende, in boxer geklede figuren komen de trap afgelopen richting keuken. Had ik het niet gedacht, ze lagen nog te slapen! Damn dude, het is kwart over vier! Ik pak de eerste de beste stoel en zet me erop. Ieuw, er plakt iets aan mijn kont. Ik sta weer recht en zie dat het spaghetti is. Ja, waarom verwondert mij dat niet?! Ik zit op Tom’s plaats! “Lotte, raus! Je zit op mijn plaats!” zegt Tom. “ja, dat merk ik. Hier cadeautje.” En terwijl ik dat zeg plet ik de spaghetti in zijn dreads. “ieuw!! Ma, heb je dat gezien?!” roept Tom. “ja, en ga nu zitten.” Antwoord ze. “maar ma…” “zit!” roept ma nu. Vlug zet ik mij op een andere plaats en luister naar wat ma te zeggen heeft. “ wel, omdat het vakantie is, Bill en Tom niets te doen hebben en jullie niet bepaald goed overeenkomen, gaan jullie alle drie op rondreis met de bus in Turkije voor acht dagen. Jullie vertrekken morgen.” “Neeeeeee!!!!!” Komt er uit Bills en mijn mond. “ waar heb ik dat aan verdient?!” vraag ik. “morgen! Ik kan in één dag mijn valies niet maken!” zegt Bill, en weg is hij naar boven. “ en jij Tom? Wat heb jij voor commentaar?” vraagt ma en hem. “ waarom zou ik commentaar hebben? Er lopen daar wel hot chicks rond hé!” djeeses man! Breekt dat dan echt niet tot die éné hersencel door dat wij acht dagen met elkaar gaan opgescheept zitten?! “en dat is dus met de bus?” vraag ik. “ ja, met de Eci boekenclub. Dat gaat met een groep zijn waarmee je een hele week op de bus gaat mee zitten en met een gids. En zo gaan jullie een stukje van Turkije zien. O, en jullie gaan elke avond een ander hotel hebben.” de boekenclub... woehoew, dat gaat leuk worden! Euh, niet! Ga ik ook maar mijn valies maken zeker…

deel 2

“waarvoor staan al die cijfertjes?” vraag ik, want ik versta niets dat bord dat hier hangt op het vliegveld. “Ik weet het niet.” Antwoord Bill. “ hoe kan dat nu? Jullie vliegen praktisch elke week!” “ja zég! David doet dat dan wel hé!” krijg ik als antwoord van Tom. En ik moet daar een hele week mee opgescheept zitten! En die sjaal jeukt! Het is zomer en wij lopen hier rond met een zonnebril, vest, sjaal en muts! ‘er lopen hier nog altijd fans rond. Pas als we op de bus zitten mag je het af doen.’doe ik Bill achter. Net alsof die fans het dan niet gaan weten dat we in Turkije zitten. En dat is nog zeven uur! Als we ooit ons vliegtuig vinden ten minste. “kijk eens naar die hot chick haar kont!” Roept Tom. “ Tom, het is nu het moment niet!” zeg ik. Wij zitten hier in een crisis en hij kijkt weer naar de konten. “ maar nee, het is echt belangrijk!” alé, ik ga dan maar eens kijken zeker. Tegen mijn wil draai ik mijn hoofd en zie daar een blonde del lopen. Ik kijk naar haar kont en. “ whaa!! Een sticker van de Eci boekenclub!” roep ik. “kom we volgen dat mens.” Zegt Bill. Ik zet mijn zonnebril weer goed en onopvallend lopen we achter dat mens aan. Alé voor zover we onopvallend zijn. We lopen naar rij 19. “ zie je ik zei toch dat we in rij 19 moesten zijn.” Zegt Bill. “ Bill, je hebt gewoon alle cijfers die op dat bord stonden voorgelezen! Natuurlijk dat er dan eens een 19 tussen zit.” Antwoord ik. We gaan achteraan de rij staan. Zo te zien als laatste. “ en wat moeten we hier doen?” vraag ik. “ like I don’t know!” antwoord Bill met een gigantisch Duits Accent. “Tom, vraag een keer aan die blonde del wat we hier moeten doen.” “ Ik … Ik durf niet…” antwoord hij. “ dude, hoe versier jij dan al die meisjes als je niet eens dat durft vragen?!” “ jaja, het is al goed!” antwoord hij. “we moeten hier onze tickets nemen en onze valiezen afgeven.” Zegt Bill. “ maar… ik… jij…?” stottert Tom. “ als jij het ging gaan zeggen zaten we hier morgen nog, dus heb ik het maar gevraagd.” Ook goed. We hebben nog twee uur voordat ons vliegtuig vertrekt en dat nog vier uur vliegen.... “ mag ik jullie pasporten alstublieft?” vraagt dat mens achter de balie. Oh, damn. Mijn over mooie pasport. Die mevrouw kijkt van mij naar mijn pasport en terug. Ja zég, toen ik mijn pasfoto heb laten nemen, zat ik wel in mijn roze-periode hé! Daarmee bedoel ik dat ik roze haar had. Kan het nog erger?! We moeten onze valiezen op zo’n band zetten en krijgen onze tickets. “ en nu op naar het volgende! … Wat is het volgende?” vraag ik “ ik denk de douane.” Antwoord Bill. “ ik haat de douane!” zegt Tom. Thaja, het is juist, hij werd eens drie uren vastgehouden omdat er ritsen in zijn broek zaten. Ja, daar is de douane al! “ ik ga wel eerste.” Zeg ik. Daarna ging Bill en nu is het aan Tom. Hij loopt erdoor, en … tuut … tuut …tuut… “ ah, niet weer hé!” zegt hij.

deel 3

“ Please fasten your seatbelts” wordt er gezegd. Hier zitten we dan, helemaal achteraan. Dat komt allemaal door die domme douane! Nee, eigenlijk door Tom! Dat kieken met dezelfde achternaam als ik, was vergeten dat zijn gsm nog in zijn broekzak zat. Vlug stop ik een kauwgom in mijn mond en geef het pakje door aan Bill. Dat is scheisse warm hier. Iedereen zit hier in topjes en T-shirts en wij… “ Mag ik die kleren echt niet afdoen?” vraag ik aan Bill. “ Nee! Nog vier uurtjes wachten.” Bah, dat gaan vier lange, warme, saaie uren worden! Ik kijk een keer nar Tom en zie dat hij helemaal wit is. Is hij nu nog niet over zijn vliegangst geen? “ Dude, Tom, gaat het?” vraag ik. “ Ja…ja..” stottert hij. “ Kauwgom?” vlug neemt hij de gom, stopt hem in zijn mond, begint te kauwen en kijkt weer voor hem. Nee, eerder naar de hostesses die aan het demonstreren zijn hoe je, je zwemvest moet laten opblazen. Hij neemt een balpen en een papiertje en noteert hoe je dat moet doen. “ Euh, Tom, dat staat hier op dat kartonnetje ook.” Zeg ik. “ Ahja, het is juist.” Zegt hij en neemt het kartonnetje stevig vast. “ Is hij altijd zo?” vraag ik aan Bill. “ Ja, maar hij is al verbeterd. Vroeger deed hij zijn zwemvest al aan voor dat we nog maar opgestegen waren.” Antwoord hij. Dat is echt zielig! Het vliegtuig begint te bewegen en we stijgen op. Tom wordt witter dat wit. Eenmaal boven begint hij een licht kleurtje te krijgen.... Het is hier saai! Tom heeft een slaappilletje gekregen en is ondertussen al in dromenland. Bill is een magazine aan het lezen en naar zijn Ipod aan het luisteren. En ik… ik verveel me! En we moeten nog twee uur vliegen! Damn, ik ben mijn Ipod vergeten. Ik neem het oortje van Bill en stop het in mijn oor. Nena. Bah. Vlug stop ik het terug in het oor van Bill die niks gemerkt heeft. Ik wil Hiphop! Aha! Tom^^! Waar is zijn Ipod? Hij heeft ze moeten uithalenbij de douane en heeft ze dan gestopt in zijn… broekzak! O, nee! Dat is onbegonnen werk! Naja, here we go! Ik stop mijn hand in zijn broekzak en… ah, hier voel ik iets! Nee, het is zijn knie. Wacht eens, hier voel ik iets hoekig! Ik hal het eruit en heb een pakje meer. Oh er staat iets op: durex. AAAAAAAAhhhhh!!!!! Vlug stop ik het terug. Dan maar de andere broekzak! Half over, nog steeds ronkende,Tom hangend, stop ik mijn hand erin. Niets! Opeens verschijnt er een Ipod voor mijn ogen die wordt vastgehouden door een hand met zwarte nagels. Bill. “Hé” komt er uit mijn mond. Hoe kan dat nu? “ Heeft hij aan mijn gegeven toen we opstapten, omdat hij dacht dat als we gingen crashen en vallen in zee, dat hij dan geëlektrocuteerd ging zijn. Zijn mobiel heb ik ook.” Zegt Bill zonder ook maar één oog van zijn magazine op te heffen. Grr! Kon die dat nu niet eerder zeggen?! Broers! Vlug neem ik de Ipod uit zijn hand en steek hem aan. Batterij plat! Zou je nu niet zot komen?!

deel 4

De zon bakt op mijn huid, de stenen prikken onder mijn blote voeten. Al huppelend komt Tom dichterbij. Ook ik huppel naar hem toe. Maar hoe dichter hij komt, hoe meer zijn glimlach plaats maakt voor een boos gezicht. Ik stop. Zijn huppelpas verandert in een spurt. Hij staat recht voor me en duwt me om. Duizenden steentjes prikken in mijn rug. Zijn hand gaat in de lucht en raakt me recht in mijn gezicht. “ Nee stop!” roep ik, maar tevergeefs. Opnieuw gaat zijn hand in de lucht en raakt me weer op dezelfde plaats. Ik begin te tieren. Een golf komt dichterbij en spoelt me weg. Ik doe mijn ogen open en… “ Bill?” vraag ik. “ Kun je nu eindelijk stil zijn?! Heel het vliegtuig staat te kijken! We zijn geland.” Zegt hij. Ik voel aan mijn kaak die brand en heel mijn gezicht is nat. “hé?” komt er uit mijn mond. “ ja, toen ik je nam zei, werd je maar niet wakker, toen heb ik je een paar keer geslagen, maar nee hoor,n je bleef maar slapen, dan heb ik maar mijn glas water over je gegoten. En wil je nu door doen?!” zegt Bill in één adem. “jaja, hoe laats is het?” vraag ik. “ één uur.” Antwoord Bill kortaf. “ waarom is het dan donker buiten?” “omdat het misschien nacht is!” antwoord Bill opnieuw kortaf. Sjonge jonge, die is kortaf! En dat voor één uur ’s ochtends! Als we uit het vliegtuig stappen komt er een walm van warmte op me af. “ Jezus dude, dat is hier warm!” zeg ik. Geen antwoord. Alleen gemompel van Tom dat lijkt op ‘ Ja, wat had je dan gedacht, dat het hier zou vriezen?’. Droogkloot! Tuurlijk had ik dat niet gedacht. Naast het vliegtuig staat zo’n busje dat ons naar het vliegveld brengt. Eenmaal in het busje is het drummen voor een plaatsje. Maar ja, door dat wij het laatst zijn uit gestapt, sta ik nu onder een oksel van een dikke, vieze, man, die verschrikkelijk stinkt en nat is van het zweet! Have a nice ride! Oh, Tom heeft weer makkelijk praten! Die heeft een meisje versiert die neerzat, zodanig dat hij daar nu zit. En Bill… tjah, waar dat die is, I have no idea! ... Na een rit van twee minuten, die in mijn ogen twee uur heeft geduurd, komen we aan in het vliegveld. Vlug spurt ik als eerste uit het busje en wacht op mijn broers. Na een tijdje zie ik Bill naar buiten komen hand in hand met een oud vrouwtje, die zo’n drie kopen kleiner is dan hem. Ik zie Bill naar mij wijzen. Het vrouwtje zet met haar duim nog een kruisje op zijn voorhoofd en vlug spurt hij naar hier. “ wel? Nieuwe liefde gevonden?” vraag ik hem al lachend. “ je kan je niet voorstellen wat een tijd ik heb moeten doorstaan op die bus! Wel, ik stapte ik de bus en zag daar nog een plaatsje. Ik dacht van dat lijkt een goed plaatsje, dus ging daar staan. En opeens tikt er iemand op mijn rug. Ik draai me om en zie daar Jacqueline zitten. En…” “ how, wacht even! Who the hell is Jacqueline?” vraag ik. “ wel, die oude vrouw. En zegt dat ik op haar schoot mag gaan zitten. Ik zei beleefd dat het niet nodig was. Maar ze bleef maar zagen en zagen. Na een tijdje beval ze het me zelf! Dus ja, ik zet me op haar schoot. En dan begon ze zo te zeggen van: ‘maar jongen toch, heb je niet warm? Maar alé schatje, doe die muts af! Je zit in Turkije hé! Maat pitoetje, straks word je nog ziek! Scheetje, doe die muts af!’ en ik voortdurend van ‘ nee, nee, het is goed’ en thank god stopte de bus dan! Of ze had me de kleren van het lijf gescheurd! Ik zeg het u! ik ga nooit meer met de bus!” “ tjah, dat is dan jammer hé, want we gaan hier op rondreis met de bus en volgens mijn weten ga je ook op tour met de bus! Ah en daar is Tom! Kom we gaan naar binnen!” vlug trek in een mopperende Bill en grijnzende Tom mee.

deel 5

Eenmaal binnen moesten we achter een verblijfsvergunning, waar we weer in een immense zij moesten wachten, want ja hoor, we waren weer de laatste. Ik zeg het u, dat gaat ons heel de vakantie blijven achtervolgen! En nu staan we hier, te wachten aan zo’n band waar de valiezen op komen te liggen. Nu hebben we voor één keer geluk dat we als laatste waren, want onze valiezen zijn het laatst in het vliegtuig gegaan en komen er dus als eerste weer uit. Enja hoor, daar komt de eerste valies, en het is de mijne! Herken je zo, het is een fel oranje met roze er in. In mijn eentje ( je moet niet denken dat die twee gaan helpen hoor!) haal ik mijn valies van de band en… “ whaaa!!! Er zitten zwarte vlekken op!” roep ik. Mijn mooie valiesje! Helemaal eraan! “ oh nee, hopelijk zitten er geen op mijn valies! Je weet maar nooit met die goedkope vliegtuigmaatschappijen!” roept Bill. En Tom mompelt iets als ‘ Boeie”. Je hebt toch ook niks aan die twee hé! Ongeduldig staat Bill te wachten op zijn valies die nog maar één meter van hem verwijdert is. Vlug neemt hij zijn valies van de band en inspecteert hem. Na zijn inspectie omarmt hij zijn valies, waaruit ik dus concluderen dat hij geen vlekken heeft. “ ik ga nooit meer met het vliegtuig!” zeg ik. Dat ze maar niet denken dat ze me ooit nog op zo’n ding krijgen! Zo mijn valiesje folteren! Hoe durven ze?! “ tjah, dat is dan jammer hé, want we moeten nog terugkeren met het vliegtuig en volgens mijn weten hebben we al gereserveerd om volgend jaar weer naar de Malediven te gaan met het vliegtuig.” Antwoord Bill. De faker! En opnieuw mompelt Tom iets dat lijkt op ‘ Boeie’. Je hebt dus echt niks aan die twee, hé! Ik ben jonger, ze zouden op mij moeten passen! Maar het enige wat ze doen is me negeren en mijn tekst afpakken! “ Lotte, kom je nog?” vraagt Tom, als blijkt dat ze al tien meter verder zijn en ik nog altijd bij de band sta. “jaja, ik ben daar.” Zeg ik en ga hen achterna. Als we buiten komen blijkt dat er, aan de nummertjes te zien, 30 bussen van Eci zijn! Man,het is zeker bejaardenbijeenkomst ofso! “ en hoe weten we op welke bus we moeten zijn?” vraag ik. “ aan de namen die op het blaadje staan die aan de vooruit van de bus hangen.” Antwoord Bill wijs. “ en zo te zien, zitten we dus al niet op bus 30.” Voegt hij er nog bij. Op naar bus 29!... “ ah, hier! Kaulitz B., Kaulitz T., Kaulitz L.. dat zijn wij toch hé?“ vraagt Tom. “ ja, Tom!” antwoord Bill. Jezus, man! Bus 3! Ik ben kapot! Mijn arm lijkt wel één meter lang door voortdurend die valies te dragen! Volgende keer neem ik één met wieltjes! Of nee! Ik laat iemand anders hem dragen! Door zo’n lekkere Italiaan, in zo’n sexy uniform, die werkt in een luxe hotel met zwembad en sauna en Turks stoombad en een modderbad en… en ik ben weer aan het dromen! Daarvoor moet ik eerst deze week overleven! Een aardige buschauffeur neemt mijn valies van me over en zet hem in de koffer. Die kon zeker mijn gedachten lezen, alleen heeft hij niet goed naar het uiterlijk gekeken dat ik wou. Als Bill’s en Tom’s valies ook in de koffer zitten stappen we in en krijgen we van de gids de sleutel van onze kamer in het hotel. Als we door de bus lopen blijkt dat die helemaal vol zit met uitzondering van één bankje voor twee personen. Maar als ik goed kan tellen, en dat kan ik goed, zijn wij met drie, dus dat wil zeggen dat… “ik zit aan het raam!” zegt Bill vlug als hij het doorheeft. Met als gevolg dat Tom het ook doorheeft en zegt dat hij aan de binnenkant zit. Met als gevolg dat ik nu geplet zit tussen mijn twee broers!

deel 6

Eenmaal als bus aan het rijden is begint de gids, in gebrekkig Duits te vertellen: “ Ghallo allemaal! Ghoede reis geghad?” iedereen mompelt iets dat trekt op ‘ja’. “ nou, dat is enthousiast! Ik zal jullie niet lang opghouden, dan kunnen jullie slapen. Nu nog gheel even wakker blijven. Ik ben Didem. Ik ben geboren in Turkije, maar dan verghuist naar Duitsland. Ik gheb ghier in Antalya een klein appartementje, als jullie wilt, kan jullie ghuren, is geen enkele probleem. Ik ben niet getrouwd, gheb ook geen vriend. Ik ben nog altijd opzoek naar een rijke man. Dus als jullie iemand weten, mogen jullie ghet altijd zeggen. Maar ik ben al 39, dus als ik ghem niet vind voor mijn 40ste, kom ik terug naar Duitsland. Vind ik hem wel, dan blijf ik ghier wonen. Nu zijn we op weg naar het ART-hotel in Kemer. Dat is ongeveer twintig minuten rijden. Daar blijven we twee nachten. Morgen gheb je de ghele dag vrij, zodat jullie kunnen uitslapen. Er is ook de gelegengheid om een Turkse massage te krijgen in ghet ghotel, maar dan moet je dat even melden bij mij. Dus dat kundje ook doen. Morgen om twee uur is er een welkomsreceptie in de inkomhal van ghet ghotel. Daar krijgen jullie een alcoholvrije cocktail en daar kunnen jullie ook bij mij reserveren voor de massage. Als er dan eventueel problemen zijn, kunnen jullie dat dan ook even melden. Voor de rest van de week zal ik dan de dag zelf zeggen wat we gaan bezoeken en er bij uitleg geven. Euhm… O,ben ik vergeten. Na de receptie morgen gaan we direct door naar een restaurantje waar je kunt kiezen uit: kip, vis of Turkse geghaktballetjes. Wat je kiest zal ik morgen in de bus vragen. Anders gheb ik ghet allemaal gezegd, denk ik. Ik zal jullie nog even laten uitrusten van de reis. Binnen tien minuten zijn we aan ghet ghotel.” Niet lang ophouden?! Ik hier even zitten rondkijken en het zijn gelukkig niet allemaal bejaarden. Weet je wat mijn grootste zorg is? Die twee hier, voor twee uur uit hun bed krijgen!.. Hé, we zijn in de bus! Dus dat wil zeggen dat ik die rotkleren mag afdoen! Ik maak nog maar een manoeuvre om mijn rechterarm uit de mouw van mijn trui te halen of Bill begint al te klagen dat ik stil moet zitten. Dan maar de andere kant. Maar nu begint Tom weer te klagen dat ik stil moet zitten! Gadverdamme é! Ik ga hier nooit die kleren kunnen afdoen!... “ we zijn ondertussen aangekomen aan het ART-ghotel. Jullie kunnen nu naar jullie kamer gaan en uitslapen. Je kunt morgen ontbijten tot tien uur. En dan zien we elkaar om twee uur in de inkom. O, en kan je, voor ghet gemak, deze plaatsten beghouden in de bus voor de rest van de week?” opnieuw klinkt hier en daar in de bus een ‘ja’. Ik heb zin om ‘ nee’ te roepen, maar kan me nog net bedwingen wanneer Bill weer begint te klagen, dat hij zo snel mogelijk naar het hotel wil om te slapen. Maar, ik wil hier niet blijven zitten!

deel 7

eerst ga ik met schaamte toegeven, dat ik alles in dit deel echt hem meegemaakt.----------------------------------------------------------------------------- Een maal in het hotel staat er een immense rij voor de lift. Oh God! Die vakantie begint hier echt niet goed! Dan neemt Tom de wijze beslissing dat we beter met de trap zouden gaan. Gelukkig is onze kamer maar op het eerste verdiep, of anders had ik het echt niet overleefd!.. By the way, heb ik al verteld dat er een hottie op de bus zit? Ik denk het niet hé! Wel hij is groot, mager, hij heeft sexy bruine ogen en blond haar met een stress voor zijn rechteroog. Alleen betwijfel ik het of hij hetero is, want hij is hier met zijn oma. Maar ja, alle gays zijn mooi!... Boven blijkt er een ultra lange gang te zijn met kamers. En om de zoveel kamers staat er een houten klapdeur met glazen ruitjes erin. Wie zet er nu in godsnaam kapdeuren in een gang waar je met je valies doormoet?! Naja,Turken zeker. Met veel moeite geraak ik door de eerste deur en ben op weg naar de tweede als ik op eens een enorme knal hoor. Ze zouden toch niet op ons hotel gebombardeerd hebben?! Ik draai me om en zie daar Bill met een rood hoofd bij een klapdeur staan waar een gebroken ruit in zit. Oh god, het is niet waar hé! “Bill, Tom, ren!” roep ik vlug als ik één van de kamerdeuren hoor open gaan. Vlug lopen we door. Maar de deur is al open, en wie staat daar? De hottie met zijn oma! Kan mijn leven nog erger?! Vlug doe ik mijn kap aan. Ondertussen staat bijna heel het hotel in de gang te kijken naar de gebroken ruit. Ik doe onze kamerdeur open en spurt naar binnen. Als we binnen zijn en de deur toe is geven ik en Tom, Bill een preek over hoe dom hij wel niet is. Bill komt nog roder en zijn ogen waterachtig. En dan stel ik de wijze vraag: “ en nu?”. Eindelijk komt Bill in actie en zegt vastbesloten: “ No way, dat ik dat ga gaan melden! Ik betaal dat niet! Die ruit was trouwens toch aan vervanging toe! Er zaten vlekken op!” Domkop. “ Bill, vlekken kan je afwassen.” Zeg ik. “ e…en…en dan! Toch blijk ik er bij dat ik dat niet betaal!” “ gaan we er nu over ophouden?! Kijk liever eens naar onze kamer!” zegt Tom. Mooie kamer! Bad, douche, lavabo, wc, tv, balkon, twee persoonsbed, salon… how, wacht! “ twee persoonsbed!” roep ik lichtjes geshockeerd. “ inderdaad, dat dacht ik ook!” zegt Tom. “ no way, dat wij met drie in één bed slapen!” zeg ik vastberaden. “ ja, wat ga je dan doen?! Durf jij nog naar de receptie na Bill zijn laatste stunt?!” Bill komt weer roder. “ wel, nee…” stotter ik. “ wel ik ook niet, en ik denk dat billieboem ook de kamer niet meer uit durft!” Bill komt nog roder. “ ik ga het morgen wel melden op de receptie.” Zegt Tom al wat meer gekalmeerd. ... Als we in bed liggen ( ik weer in het midden, omdat Tom nog altijd boos is op Bill) legt Tom opeens zijn hand op mijn kont. “ Tom doe je hand weg!” zeg ik tegen hem. “ Bill doe je haar uit mijn mond!” zeg ik, als ik plots een pluk haar in mijn mond had. “ TOM!!!” roep ik. “ mm, sorry, reflex” mompelt hij. Dit wordt de ergste nacht uit mijn leven!

deel 8

Als ik mijn ogen open doe, zie ik door Bills warrige haar heen dat de wekker het uur 13:53 aangeeft. Ik probeer recht te staan, maar dat lukt niet goed als blijkt dat Tom me stevig omarmt en Bill half op mij ligt. Om hoe laat was die receptie weer? O, het is juist, ik heb het op mijn hand geschreven. Met veel moeite haal ik mijn hand vanonder Bills kont en daar staat slordig ‘14:00’ op geschreven. En nu is het 13:54, dat wil zeggen… o ow. “ Bill, Tom!!!!!!” roep ik luid. Alle twee staan ze in paniek recht en roepen ze tesamen: “ waar is de brand?!” tjah, eens tweeling, altijd tweeling, hé. “ die receptie begint binnen vijf minuten.” “ scheisse, kon je dat niet eerder zeggen?!” roept Bill in paniek terwijl hij naar de badkamer loopt. En terwijl Tom weer in bed kruipt mompelt hij: “ dude, moet je me daarvoor wakker maken?” “ er is gratis cocktail.” Zeg ik. Als Tom dat hoort staat hij weer recht en roept tegen Bill dat hij moet door doen, omdat hij een ‘goede eerste indruk wil maken’. Yeah right! Cocktail zuipen zeker. Ik zal maar niet zeggen dat een non-alcoholische cocktail is… Een half uur te laat komen we aan op de receptie. Ja, inderdaad, een half uur! Want Bill vond de geschikte pet niet die zijn ongekamd haar kon verbergen. Ik bedoel, als hij gewoon zijn haar ging hebben gekamd, gingen we hier hoogst waarschijnlijk veel eerder zijn toegekomen! Maar ja ‘logisch nadenken’ staat ook niet in zijn woordenboek.. Ondertussen zitten Bill en ik hier met een cocktail een beetje rond te kijken, terwijl dat Tom is gaan melden bij Didem, dat we een bed te kort komen. Allé, Bill is aan het rondkijken, ik zit in discussie met mezelf over het feit of die hottie nu homo is of niet. Hij is sexy, maar homo’s zijn ook sexy. Hij is hier met zijn oma, oké, dat is gay! Hij… heeft hij nu geknipoogd naar Bill?! Oh damn, hij heeft een oorring in zijn rechteroor! ‘ links is cool, rechts is schwull’*. Hij is homo! Mijn gedachten worden onderbroken door Tom die er bij komt zitten en die zegt dat ze een bed gaan bijzetten op onze kamer. En veel tijd om verder te discussiëren heb ik niet, want dan meld Didem dat we gaan, vertrekken naar het restaurant.-------------------------------------------------------------- * voor de mensen die het niet begrijpen, er bestaat zo'n uitdrukking dat als je je oorring in je rechteroor laat schieten je homo bent, en dan zeggen ze erbij: 'links is cool, rechts is schwull'... snapie?

deel 9

eerst sorry dat het zolang heeft geduurt, maar door de eerste schoolweek had ik niet veel tijd enzo, en maandag is het al sportdag.:( en ik ben bezig aan een nieuw verhaal, dus je kan algauw iets nieuws verwachten van ik *evil*.. o en het is een dom stuk als we weer als laatste de bus uitstappen, ja, weer als laatste, blijkt dat alle tafels al bezet zijn en alleen nog plaats is aan een tafel waar al een iets oudere vrouw, en ik denk, haar twee dochters zitten. Vriendelijk zeg ik ‘goedendag’ waarop ik er één terug kreeg van de oudere vrouw. Stilte. Maar die word dan weer verbroken door een ober die komt vragen wat we willen drinken. “ cola.” Antwoorden Bill, Tom en ik tegelijkertijd. De andere drie nemen ook cola. .. Als de drank word gebracht, breekt de oudere vrouw het ijs: “ ik ben Nancy, en dit zijn mijn twee dochters Femke en Dorien.” Ik zei het toch dat het haar dochters waren! Ik heb daar een zesde zintuig voor. Toch niet, je kon het gewoon zien. “ ik ben Lotte en dat zijn Tom en Bill.” Antwoord ik. Ik ben bezig aan het drinken als Nancy opeens vraagt: “ Is Bill of Tom je vriendje?” ik verslik me en begin luid te hoesten. Met als reactie dat Bill op mijn rug begint te slaan en Tom het woord neemt. “ Neenee, we zijn haar broers, wij zijn een eeneiige tweeling.” Met als gevolg dat zij zich nu verslikken. “ dat zou je ook niet zeggen.” Zegt Nancy dan. “ hoe oud zijn jullie?” “ wel ik ben zestien en zij twee zijn achttien.” antwoord ik. “ah, Femke is ook zestien en Dorien achttien.” En dan word het eten gebracht. Ik en Tom hebben kip en Bill wou weer speciaal doen en vis nemen. Nancy en Dorien hebben ook vis en Femke dan weer kip. Maar Tom heeft blijkbaar niet door dat er eten voor zijn neus staat, anders was het wel al op geweest, want hij is met zijn lippiercing aan het spelen en aan het grijnzen naar Dorien. Ja, maar zo niet hoor! Ik neem mijn vork en katapulteer er een erwt mee naar Tom. De erwt vliegt rakelings langs Bills gezicht, richting Toms neus, waar hij dan uiteenspat. Dat was in slowmotion. In werkelijkheid was het zo: de erwt vliegt tegen Toms neus en nu kijkt hij mij vuil aan waardoor ik hem een dodelijke blik terugstuur. De rest geeft het zo te zien niet gemerkt, want ze eten gewoon verder. Ik zal dan ook maar eten zeker. Jezus, die kip heeft ook een beetje te lang op de barbecue gelegen, want hij is helemaal zwart en uitgedroogd. Je kunt er gewoonweg iemand het hoofd mee inslaan! Als ik dan maar bezig ben met rijst te eten, voel ik opeens iets tegen mijn hoofd knallen. Ik haal het eraf en zie een erwt met op de achtergrond een grijnzende Tom. Maar hier gaat hij niet goed van zijn! Ik leg drie erwten op mijn vork en katapulteer ze naar Tom, waarop hij er vijf terugstuurt maar er één tegen Bill knalt, die ons nu woedend aankijkt en zegt dat we moeten stoppen. ... Voor de rest van de maaltijd hebben we nog goed met elkaar kunnen opschieten en de andere beter leren kennen.

deel 10

Voor de rest van de dag hebben we nog op het strand gelegen en Bill is naar de Turkse massage geweest (die hij zogezegd verdient had na zijn voorval van gisteren). En nu is het avond, hebben we juist gaan eten (waar Tom weer heeft gemorst op zijn nieuwe broek) en zitten nu te kijken naar MTV in het Turks. O, en ze hebben een openklapbaar bed in onze kamer geplaatst, waar dat ík vannacht ga in slapen.. Het is van ‘pimp my ride’ op TV, herhalingen, saai dus. Ik zal maar mijn valies weer in orde brengen voor morgen zeker, want ze gaan ons op zeven uur wakker maken. En dat noemen ze dan vakantie! Zo te zien zal Tom ook eens zijn valies mogen hermaken, want er ligt er meer naast dan in! Bills valies daarin tegen is heel netjes, en klaar voor vertrek. Die zal ook nog veel tijd over hebben, maar ja, dat is wel nodig, want hij zit nog maar juist in bad (omdat die massageolie zogezegd zijn vel irriteerde) en dat kan nog lang duren! “ Tom, zou je ook niet beter je valies hermaken, in de plaats van je helemaal op te geilen op een auto waar je al van weet hoe hij eruit zal zien?” vraag ik. “ shht! Nu komt mijn favoriete zinnetje… 3,2,1,’Here are your cays, and now you’re officially being pimpd!’” en hij trekt het stuk stof op zijn schouders van zijn T-shirt een beetje op. Yeah right! Dat doet hij dus altijd! “ en ga je nu je valies hermaken?” vraag ik. “jaja, ik zal mijn v… of nee ‘ a shot of love’ met Tila Tequila gaat juist beginnen!” “dude, je hebt die aflevering gelijk al 1000 keer gezien!” “en dan, ze blijft hot!” ah, jonge, stik in u onderbroeken! Ik ga mijn valies wel alleen maken. Ik ben juist begonnen met een T-shirt op te plooien, als Bill roept: “breng de shampoo eens!” vlug neem ik de eerste de beste pul uit zijn valies en gooi hem door een kier van de deur naar binnen. Als ik eindelijk mijn T-shirt heb opgeplooid, wat een heel karwei was, en juist klaar ben met een broek, roept Bill me toe: “breng eens de conditioner!” totaal tegen mijn zin ben ik op weg naar de badkamer en als ik nog maar één meter van de deur verwijdert ben, roept Bill: “en de zeep!” als ik dan maar terug op weg ben naar zijn valies, zie ik Tom met zijn hand naar zijn spel gaan. “ ieuw!! Tom! Blijf van je spel!” roep ik. En smijt de zeeg en de conditioner in de badkamer, waar ik Bill hoor gniffelen. “ Bill, jij slaapt er wel bij, hé!” zeg ik, waardoor Bill naar Tom roept: “jij, gaat vanavond in bad!” met als reactie dat ik begin te gniffelen. Als ik dan een andere broek begin op te plooien, begint Bill weer te zagen, dat ik zijn handdoek moet brengen. Man die kan zagen!. Als ik eindelijk alles in mijn valies heb gekregen en hem ga toedoen, roept Bill: “ kan je de haardroger eens brengen!” gadverdamme! Uit woede trek ik aan mijn rits, met als gevolg… “shit,mijn rits blokkeert!” “ga je nu nog mijn haardroger brengen?!”roept Bill. “ Bill, het is allemaal jou schuld!” roep ik. “ watte?” vraagt hij. “ door dat jij mij voortdurend lastig valt, is nu mijn rits kapot! Weet je wat? Ik stop gewoon al mijn kleren in jouw valies!” zeg ik. Bill probeert tegen te spreken en Tom begint te gniffelen. “ wat, Tom? Je moet niet lachen hoor! Je denkt toch niet dat al mijn kleren in Bills valies kunnen? Ik stop gewoon de helft bij jou!” “ ja maar, je kan die rits toch gewoon vermaken?!” stribbelt Tom dan tegen. “ ja, jullie mogen proberen hoor! Ik ga ondertussen wel een bad nemen.”en het laatste wat ik zie voordat ik de badkamer in ga, is Tom en Bill die al prutsend bezig zijn aan mijn valies.

deel 11

tring! Tring! Tring! Met veel moeite open ik mijn ene oog, maar doe hem gelijk weer toe als ik het felle licht zie. Gordijn vergeten te sluiten! Alé, ik niet, maar die twee daar! Ze hebben tot één uur zitten prutsen, waardoor mijn rist nu helemaal kapot is. en dus hebben ze mijn kleren mogen verdelen over hun valies. En dat allemaal terwijl ik heerlijk lag te slapen. Ik word uit mijn gedachten gehaald door een nog steeds rinkelende telefoon. “ gaat één van jullie twee nu al gauw die telefoon opnemen?!” roep ik tegen hen.. geen reactie. “SLAAPKOPPEN!” roep ik. Weer geen reactie. Dan maar zo: “Bill je haar staat in brand!” geen reactie. “ Tom je condooms zijn op!” wéér geen reactie. Djeeses, ze zijn echt moe! Dan maar op de harde manier! Ik neem de eerste de beste schoen en gooi ze in hun richting. “ AAAUuuwww!” tiert Tom. Oeps, het was mijn pump. “ zeg ei..” “ mijn moeder is geen kip, maar haar zoons wel, just pick up the god damn phone!” onderbreek ik hem en eindelijk stopt de telefoon met rinkelen. Ik kreeg er koppijn van! Als ik Bill zie opstaan en met zijn warrige haardos richting badkamer gaan, houd ik hem vlug tegen. “ ik zou graag vandaag nog in de badkamer geraken, dus ik ga eerst!” ik sluit vlug de badkamerdeur en laat Bill met verbaasd gezicht achter. Ja, die zijn hersenen werken niet voor drie uur ’s middags…*** na een ontbijt op zijn Turks, daarmee bedoel ik met veel zoetigheden, zitten we weer krap in de bus met drie op één bank. Na een lang dilemma van één minuut, had ik besloten om een kort zwart rokje in verschillende lagen, zodat het mooi wijd staat, aan te doen met een zwarte legging tot aan mijn knieën. Rode versleten all stars en een zwarte T-shirt met in rode letters ‘ Don’t blame me ‘cause I’m beautiful’ erop aan te doen. Mijn haar heb ik los gelaten en langs boven een beetje wilder gemaakt. Van schmink heb ik zwarte oogschaduw met een smoky eye effect. Een geslaagde combinatie, al zeg ik het zelf! Maar wat ik raar vond, was dat iedereen naar mij blijf kijken. Ik weet dat ik mooi ben, maar staren is onbeleefd! Dat heb ik dan ook geroepen naar een oude pee, die meer iets mee had van een pedofiel die met pensioen is, die naar mij stond te staren. ( blijkt nu dat hij op onze bus zit) naja, that’s not my problem! .. ‘Vandaag gaat de reis langs de Lycische kust verder via Kemer en Finike naar Demre. in die plaats was de vroegere bisschopstoel van de heilige Nicolaas gevestigd. We gaan daar dan ook de Niclaas kerk bezichtigen. Ook gaan we daar een bezoek brengen aan het rotsgraf van Myra.’ Alé, dat staat hier toch in dat foldertje dat we hebben gekregen. Kort samengevat: we gaan naar Sinterklaas en een we gaan een paar steentjes bezichtigen. Didem heeft daarnet ook al heel de geschiedenis van de ‘heilige Nicolaas’ verteld. Maar wees blij dat ik jullie die details bespaar! Het enige wat ik moet weten van Sinterklaas is dat hij elk jaar cadeautjes brengt. Dat is meer dan genoeg! *** Ondertussen staan we op een parking voor een ‘koffie- en WC-pauze’ zoals Didem ze noemt. Tom krijgt een enorme grijns als hij op de ruit van het winkeltje een reclamebord van red bull ziet hangen, die hij, aan zijn wallen te zien, goed zal kunnen gebruiken! Bill heeft het meer voor de reclame van Marlboro, want hij loopt al heel de morgen pissed rond, omdat zijn haar niet goed lukt. Ik heb het meer voor het plakkaatje WC, want ik moet nodig!

deel 12

Met drie pakken chips, zeven dozen sigaretten en negen blikjes red bull zitten we opnieuw krap in de bus, op weg naar Sinterklaas. Jippie! Euh, nee!*** “ We zijn juist aanghekomen aan de Sint-Nicolaas kerk. Ghier magh je rondlopen tot 13.00 uur en dan ghaan we naar ghet restaurant. Daarna bezoeken we de Rots graven van Myra.” Zegt Didem. Als we uit de bus stappen slaat de warmte als een warm deken om me geen. Waarom kunnen we niet gewoon in de bus blijven? Daar is er tenminste airco! Pfff. Het is nu 11.30 uur. Nog een anderhalf uur in deze ondraaglijke hitte! “kijk daar! Kijk daar! Het beeld van Sinterklaas!” roept Tom. En dat is dan de oudste van ons drie. “ ik wil er mee op de foto!” roept hij, niet wetend dat iedereen naar hem aan het kijken is. waarom voel ik het bloed naar mijn wangen stijgen? Omdat hij misschien niet alleen zichzelf, maar ook ik en Bill belachelijk maakt! Vlug haal ik mijn camera uit mijn rugzak, alé vlug, tegen dat ik hem gevonden had, en neem een foto van Tom en Sinterklaas. Als mijn weer weg zit trek ik vlug Tom en Bill mee naar binnen, ver weg uit het zicht van de andere. Achteraf gezien een slecht idee, maar kon ik dan weten dat daar het graf van sinterklaas stond. “ oh! Is sinterklaas dood?! Dat kan niet! Als hij dood is kan hij geen cadeautjes meer brengen en dat doet hij wel nog!” een slecht idee, omdat Tom inderdaad nog gelooft in sinterklaas. “ dat is fake! Sinterklaas ligt hier niet! Hij zit in Spanje! Samen met de zwarte pieten, die nu een X-box aan het maken zijn voor mij! Het is fake! Het is fake! Het is fake!” ondertussen beginnen er al tranen in zijn ogen te komen terwijl hij vraagt, eerder fluistert: “ het is toch fake, hé?” Bill kijkt eens naar mij ten teken dat ik het moet zeggen. Yeah, you wish! “ Wel Tom, Bill gaat dat eens uitleggen!” als bill dat hoort, kijkt hij mij woedend aan, maar begint dan toch te vertellen: “ wel Tom. Sinterklaas heeft inderdaad bestaan, zo’n lange tijd geleden en zorgde dan voor het welzijn van de kinderen. Toen hij stierf hebben ze hem dan heilig verklaard en hem een feestdag gegeven. Een dag waarop alle kinderen cadeautjes krijgen van .. hun ouders.” Ondertussen beginnen kleine fonteintjes te lopen over Tom’s wangetjes. Oh, hij is toch zo koddig als hij ween.. dat heb ik niet gedacht! “ maar dat kan niet! Want als ik zes was, wou ik een nieuwe fiets en ik mocht niet van mama. En dan heeft Sinterklaas hem gegeven! Ha! Dit is een grap hé! Waar hangt de verborgen camera?!” Tom, jij brengt mij op een geniaal idee! Ik ga dit filmen en op youtube zetten! “ Tom, er hangt nergens en camera! Het is de waarheid!” zegt Bill. En de camera loopt. De fonteintjes op zijn wangen worden watervallen en Tom zakt door zijn knieën voor het graf van Sinterklaas. dit stuk spoel ik door, want als ik in detail moet vertellen hoe Tom een half uur heeft liggen wenen voor het graf.. tja dat is een beetje saai, hé.*** “ ei! We hebben nog een minuut voordat de bus vertrekt!” zeg ik, als ik op mijn horloge kijk. “ wat kan mij die verdomde bus schelen?!” roept Tom. Ik stop mijn camera weg, waar voor een uur sensationeel beeld op staat. Ik ga daar nog een award mee winnen! Ik voel het! “ zeg Tom, die bus brengt ons wel naar het restaurant, hé!” zeg ik. Voor het eerst in de periode dat we hier zijn, schrikt Tom en staat onmiddellijk recht. “ Kon je dat niet eerde zeggen?!” roept hij. En vlug lopen we naar buiten, waar de bus al klaar staat voor vertrek. We stappen *verwondert, verwondert* als laatste in en gaan weer op onze krappen plaats zitten. Op naar het restaurant!

LEES!!

hallo aan alle lezers van dit verhaal . ik heb misschien een spijtige mededeling voor jullie. ik ga dit verhaal op stop zetten. omdat ik geen zin en inspiratie meer heb voor dit verhaal. misschien ga ik hier ooit weer verder aan schrijven. maar het gaat niet voor binnen kort zijn. maar aan alle lezers , bedankt dat jullie het hebben gelezen! Xxasj

Poll

moet ik ooit verder doen aan dit verhaal?

Bekijk de resultaten

Door Astrid i.s.m thstorie3.startspot.nl
Hosting en scripting door: MPlay.nl
Er staan 12 links op deze pagina.
Opmerkingen of suggesties?